روزگاري مردم دنيا دلشان درد نداشت. هر كسي غصه اينكه چه مي كرد نداشت. چشم سادگي از لطف زمين مي جوشيد. خودما نيم زمين اين همه نا مرد نداشت.

آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم ...

.آن زمان که دوستمان دارند لجبازی ميکنيم ...
وبعد...

براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم .