ما دستانمان را دور کمر هم قرار میدهیم و سینه میزنیم این یعنی اتحاد.نکند در این پا گرفتن ها طوری با پا و دستمان بازی کنیم که گویی مراسم عروسی است....

هر طائفه ای برا خود سبکی خاص در سینه زدن دارد(تفاوت در نوع چرخش دست و پاست)

هر طائفه ای برای خود نمادی دارد که نشان اقتدار آن طائفه است(راستی مگر ما داریم به جنگ میرویم؟؟؟؟؟؟؟)

فراموش نکنیم آنکه دارد مارو نگاه میکند همه جا هست( نه فقط در میدان شهر).

راننده رو نگاه کن یک دست به فرمانو با دستی دیگر دارد سینه میزند حتی نمی خواهد یک لحظه را از دست دهد. اما اصل حرفم با توست با تویی که تو بلوار یا در پیاده رو ایستاده ایو دستانت در جیفت هست میدانم هوا بس ناجوانمردانه سرد است ولی به عشقش دستت را بیرون بیارو بر سینه ات بزن.

شنیدم در نا کجا آباد دیارمان مجلسی بر پاست که در آن طائفه بازی معنایی ندارد که در آن نماد بلند کردن جایی ندارد که در آن تماشاچی وجود ندارد راستی ناکجا آباد کجای دیار ماست؟؟؟؟؟

من نفهمم ولی اینرا میدانم که او بیشتر از من و شما میداند.مگر او نگفته است(مضمومش اینه)

بلند کردن این آهن های سرد و سنگین هیچ ثوابی ندارد بیایید همه با هم با اندوه و شور حسینی بر سر و سینه بزنیم و هیچ کس در کوی برزن تماشاچی نباشد.

پس چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چی شد محرم اینجوری شد.پسری یا دختری واسه هوس حسینی شد.مجلس آقا عروسی شد. شال و پیرهن سیاه ما کاپشن و یال پشمی شد.مداحها همه احساسی شدن.مقلد هایده و مستی شدن.

امشب با خود حسین می بندم(دوست داشتی دانلودش کن جالبه)