اینجا مال توست

اینا رو می نویسم فقط برا خودم تا هر وقت یادم رفت بیادم بیاد:
ببین هیچ وقت حرف کسی رو باور نکن؛ هیچ وقت به حرفای قشنگ قشنگ بعضی ها توجه نکن؛ چون کشکه.
ببین هیچ موقع به وعده و وعید های همون بعضی ها توجه نکن یا حداقل اگه گفتن یکسال تو ضرب در 20 کن یعنی 20سال.
دلم از شهر و همون بعضی ها گرفته؛ همش می گم ای کاش بعضی ها فقط بجای حرفای قشنگ یه خورده غیرت و همت داشتن. ای کاش همون بعضی ها نامردی نمی کردند و نکنند که بالا کشیدن هم حدی داره؛ این انصاف نیست.
ببین یادت باشه شهر تو روزای تعطیل خالی از هم شهری میشه.
دیدی شیطونا آزاد شدن.
حوزه علمیه(قدیم) به همراه بخشی از مسجد امام حسن عسگری-علیه السلام- شهر آتیش گرفته رو که میدونی (نمی دونم رسانه ملی پوشش داد یا نه) ولی جالب اینجاست که قرآن مسجد نسوخت به قول استاد زارع اگر در خانه کس است یک حرف بس است. من خودم سراغ دارم قرآن مسجدی که سوختن ولی به قول استاد زارع اگر در خانه کس است یک حرف بس است. شاید بخواد بگه اینجور حوادث همیشه رخ نمیده هر چند وقت برای اهلش خودنمایی میکنه. هنوز خیلی ها تو کف اینن که چرا قرآن این مسجد نسوخت یعنی خدا می خواست چیو بفهمونه چند ساعت قبل از شب قدر این اتفاق افتاد؟؟؟ حالا کاری نداریم با همت مردمای اون منطقه مراسم قرآن بسر برگزار شد.
خدا می خواست به مردم شهر یا شایدم به مردمای کشور بگه : اگر در خانه کس است یک حرف بس است. شاید یه جورایی اتمام حجتی باشه یا شایدم یه نوع هشدار باشه برای بیداری شهر و بعضی ها.
راستی حس کردی که شیطونا آزاد شدن؛
حس کردی شیطونا آزاد شدن؟!!
دلم از شهر خوصوصا از همون بعضی ها گرفته است آخه نامردی تا چه حدی؟؟؟
برگشت به چند سطر قبل: وقتی اسم حادثه نسوختن قرآن مسجد امام حسن عسگری -علیه السلام- شهر می شنوم یاد اون سیلی می افتم که کل شهر رفت زیر آب میگن یکی از مکان هایی که به زیر آب نرفت همین مسجد بود با توجه به این که کل شهر زیر آب رفت؛ این مسجد تقریبا وسطای شهر است.
شب بود هوا تاریک نه ببخشید روز بود هوا روشن ولی من ندیدم میگن تو (به من میگن) کوری با این که چشم داری یا بقول سید حسن : اگه تره نویمه چشه کورمه***ته صدا ره نشنومه گوشه کورمه(شعر بزبان طبری)
به قول حضرت علامه(ابیات به زبان طبری است):
من نه مرد این ور نه مرد اون ور هسمه***من گرفتار دل شه جان دلبر هسمه
من بیمه اتا کلو او دکته پیته زغال***شکر کمه که اسا خورشید خاور هسمه
(در پایان میگه)
خوانی از سرّ حسن سر در بیاری دون که من***بنده فرمونبر آل پیمبر هسمه
یا حضرت علامه تو ابیاتی دیگر(طبری) می فومایند:
اتی مه حرفه گوش دار اتی شه جا سروش دار*** هراس مرگ و گور دار بوین چه ها بوین چه ها
(در اوخر شعر)
اتی شِه سَر کِتی بزن ته ره نمه چتی بزن*** تو شه عقل و شعور دار بوین چه ها بوین چه ها
اینم یه شعر فارسی از حضرت علامه:
جلوه کند نگار من، تازه بتازه نو بنو                                        دل بَرد ازدیارمن، تازه بتازه نو بنو
چهره بی مثال او، وهله بوهله روبرو                                      بُرده زمن قرار من، تازه بتازه نو بنو
زلف گره گشای او، حلقه بحلقه مو بمو                                    موجب تارومار من، تازه بتازه نو بنو
عشوه جان شکار او، خانه بخانه کو بکو                                  در صدد شکار من، تازه بتازه نو بنو
دشت و چمن چمد چو من، لحظه بلحظه دمبدم                            زصنع کردگار من، تازه بتازه نو بنو
لشکر بیشمار او، دسته بدسته صف بصف                                می گذرد کنار من، تازه بتازه نو بنو
شکر و ثنای او بود، کوچه بکوچه دربدر                                 شیوه من شعار من، تازه بتازه نو بنو
محضر اوستاد من، رشته برشته فن بفن                                  عزت و افتخار من، تازه بتازه نو بنو
دشمن بیخرد برد، گونه بگونه پی به پی                                   سنگدلی بکار من، تازه بتازه نو بنو
حُسن حسن فروزد از، سینه بسینه دل بدل                                زنور هشت و چهار من تازه بتازه نو بنو
پابانیه
- خدا آخر و عاقبت ما و شهرمونو بخیر کنه...

- اونایی که واقعا دوست دارن داستان همفر رو بدونن برن گوگل بگردن.

USL عشق است.

- نامردم چون ...